Yalçın Aran

Yalçın Aran

“Cennete saklanan tanışma” Yalçın Aran

Üç meleğinin annesi, eşi Asalet Aran’a ilk günki gibi aşıktı. Sevgisini söyleyip biricik eşini övmekten geri durmazdı. Kendisini sevdiği için onu çok sevdiğini söyleyen eşi de bu durumdan çok memnundu. Zaman zaman aralarında geçen muhabbet kayınpederine bağlanınca “Keşke tanışabilseydim.” diyen Yalçın Aran, her zamanki gibi işten eve gelmiş, kızlarıyla oyunlar oynamış, ailesiyle yemek yemiş ve yatmıştı. Kepçe operatörü olması sebebiyle zaten işten geldiğinde yorgun oluyordu ancak o gün bir başka yorgundu.
Aran Çifti, telefonlarına gelen darbe mesajları ile gece 23.00 sularında kalktılar. Neler olduğunu anlamak için televizyona göz gezdirdiler. O sırada iş arkadaşı olan karşı komşusu gelerek Yalçın’ı çağırdı. Tanklara karşı iş makinaları ile yolları kapatacaklardı. Lakin…
Yalçın, içinde bulunduğu iş makinasının kurşun yağmuruna tutulmasına aldırış etmeden ilerliyordu. Buna karşı darbeciler iş makinasının lastiklerini indirdi. Yalçın kendinden geçince de bunu fırsat bilerek kafasına sıkıp şehit ettiler. Yalçın Aran, “keşke tanışsaydım” dediği kaimpederi ile tanışmaya şu sesleniş ile uğurlandı: “Es Salatu Ve’s-Selamu…”